تاریخچه لاله

گل لاله  بومی کوههای ایران ، ترکیه ، افغانستان و قسمتهایی از چین میباشد . هرچند این گل در سایر نقاط نیز می روید اما تاثیر آنچنانی بر فرهنگ و آداب سایر نواحی نداشته و بیشتر جنبه زیبایی داشته و نه بیشتر ، اما لاله در فرهنگ و تاریخ دو کشور ایران و ترکیه داستانی دیگر دارد .

لاله در فرهنگ ایران باستان بیشتر در قالب لطافت شعر بیان شده است همچنین در داستانهای اساطیری هم رد پای لاله را میتوان یافت آنجا که از مرگ سیاوش و خون ریخته بر زمین او لاله های سرخ روئید .

                                                                 

                                                                   چون ابر به نوروز رخ لاله بـــشست           برخیز و بجــام باده کن عزم درست   

                                                             کاین سبزه که امروز تماشاگه ماست              فردا همه از خاک تو بر خواهد رست

                                                                                                               خیام

.

نام گل لاله از کلمه لال یا همان کلمه لعل از زبان سانسکریت به معنی «قرمز» گرفته شده‌است. واژهٔ لاله امروزه به گل‌های پیازداری گفته می‌شود که نام علمی آنها تولیپا و از راسته سوسن‌سانان و از تیره سوسنیان است و کاسه و جام آن تشکیل جامی کامل می‌دهد.

در فرهنگ ترکیه بیشتر به صورت نقاشی دیده می شود و آثار بسیاری را در کاخهای سلطنتی این کشور میتوان مشاهده کرد .

در سال۱۵۵۴ میلادی  لاله  از طریق امپراتوری عثمانی وارد اروپای شرقی شد و نهایتا در سال ۱۵۶۲ میلادی به هلند رسید . هلندی ها مانند ایرانی ها و ترکها چنان شیفته این گل زیبا شدند که نه تنها آنرا به فرهنگ خود راه دادند بلکه شروع به پرورش و تکثیر آن کردند به گونه ای که بعدها بورس لاله تشکیل شد و حتی کار به جایی رسید که هموزن یک پیاز لاله طلا داد و ستد میشد . سرنجام بعد از عرضه زیاد لاله و کم شدن تقاضا حباب لاله در هلند فروریخت و بسیاری از خانواده ها به مرز ورشکستگی رسیدند . از این زمان آغاز عصر مدرن لاله رقم خورد به گونه ای که مردم سایر نقاط میخواستند گلی را ببینند که شهرتش فراگیر شده بود و بدینسان زمینه صادرات لاله پرورشی از هلند به سایر نقاط فراهم آمد .